Blogs

  • Frans in Nederland

    Zomaar een zinnetje dat mij opviel in een artikel in Trouw (Verdieping 5 december 2022): “De Franse sociologe Lou Mousset woont in Parijs en promoveert aan de Universiteit van Amsterdam op Houellebecq.”

    Kan iemand mij alstublieft uitleggen waarom een Franse socioloog die in Frankrijk woont op een Franse schrijver promoveert op een Nederlandse universiteit? En dat vermoedelijk ook nog in de Engelse taal moet doen.

    Of de studie in Nederland is vele malen beter dan die in Frankrijk, zelfs al wordt deze bijna zeker gegeven in de Engelse taal, of de normen liggen in Nederland vele malen lager dan in Frankrijk waardoor promotie op Houellebecq een eitje is. De eerste lijkt mij de meest onwaarschijnlijke.

  • De fluistermotor van de KLM.

    KLM en Schiphol wurmen en kronkelen in alle mogelijke bochten in het pogen het onvermijdelijke van zich af te schudden. Deze keer maar wéér eens de ‘stille’ vliegtuigmotor (Trouw 16 juni 23). Prima! Ik stel voor, met ingang van 2024, een maximum van 250.000 vliegbewegingen (ik ben coulant) en zodra platformpersoneel op Schiphol zonder gehoorbescherming vliegtuigen kan afhandelen weer groei toe te staan. Inderdaad, net zó onrealistisch. KLM en Schiphol zullen toch echt eens onder ogen moeten gaan zien dat zij, net als de kolenmijnen, de scheepswerven, de auto- en vliegtuigfabricage, spoedig zullen (moeten) verdwijnen. De industriële geschiedenis in. Dit in het kader van de vooruitgang. Want laten we wel wezen, het verdwijnen van bovengenoemde industrieën heeft de BV NL op termijn bepaald geen kwaad gedaan. Vasthouden aan onmogelijke groei is conservatief economisch denken en resulteert in achteruitgang.

  • De oplossing voor het klimaatprobleem.

    Elimineer de consumeerrobot in je!

  • In de schaduwen van morgen.

    “In haar wezen als een streven ligt voor elke cultuur [beschaving] de eis tot handhaving van orde en veiligheid gebiedend voorgeschreven. Uit de eis van orde spruit alles wat gezag is, uit de behoefte aan veiligheid alles wat recht is.”

    Johan Huizinga, In de schaduwen van morgen. 1935.

    Bijna honderd jaar geleden en vlak voor een wereldoorlog. Ik kan het boekje van harte aanbevelen want veel van wat de heer Huizinga schrijft is 1 op 1 van toepassing op onze huidige tijd.

    Een voorbeeld van handelen in de decennia terug tot nu. Over de criminaliteitscijfers. Hoe de afgelopen regeringen dit aanpakte om maar een daling van criminaliteit in Nederland op hun palmares te kunnen bij plaatsen. Hoe doe je dat? Zo!

    Je gaat als eerste flink bezuinigen op de uitvoerenden, op handhaving. Dus minder politiemensen, politiebureaus e.d. Want minder handhavers kunnen minder arrestaties verrichten en minder proces-verbalen uitschrijven. Minder arrestaties en verbalen geven lagere criminaliteitscijfers. Kijk zegt de regering dan, dit werkt. Er is minder criminaliteit. Dus kan er ook bezuinigd worden op het overige justitiële apparaat. Dus minder rechters en minder sociale advocatuur. Dat levert dan weer minder rechtszaken en dus minder veroordeelden. Kijk dat werkt zegt de regering weer. Er is nog minder criminaliteit. Minder veroordeelden en dus kan het aantal gevangenissen worden verminderd. En zo is Nederland een land geworden met heel weinig criminaliteit.

    Ja, volgens de cijfers! En ik heb net uitgelegd hoe die tot stand komen. Doordenkend kun je dus stellen dat als je het gehele handhavingsapparaat opheft je helemaal geen criminaliteit meer hebt. Volgens de cijfers dan! Oeps, ik hoop maar dat ik nu niet één van onze politici op een idee breng waarmee weer het ego lekker kan worden opgekrikt. Want daar gaat het bij hen alleen nog om, ego en carrière!

    Maar cijfers zijn fictie! Gemanipuleerd! Want ondertussen zijn er in meerdere steden hele woonwijken waar dat beetje handhavers dat we nog hebben niet durft te verschijnen, laat staan durft op te treden, worden journalisten gewoon op straat gedood, worden relaties van en getuigen zelf, in rechtszaken tegen drugscriminelen, vermoord, zijn we als land aanwezig in de top 3 van meeste-drugs-producerende-landen, is er geen ‘snor’scooter die nog 20 km/u rijd, zit half Nederland weer als bestuurder van fiets, auto, vrachtauto(!) tijdens het rijden te appen en te bellen met de mobiel in de hand, rijden er met een bloedgang de meest vreemde illegale electrische vervoermiddelen op de openbare weg, hanteert iedereen ondertussen zijn eigen (verkeers)regels en ga zo maar door.

    Nee, nee en nog eens nee, er is niet minder criminaliteit omdat gestuurde en berekende cijfertjes dat aangeven in een grafiekje. Terug die handhaving dus. En begin met het handhaven van kleine overtredingen. Want het is net onkruid. Als je het kleine niet aanpakt groeit het tegen de klippen op en wordt het steeds groter. Dan heb je later een heel groot probleem (kleine criminelen worden grote criminelen) dat mogelijk onuitroeibaar is en kost het een vermogen aan tijd en geld om het proberen toch weer weg te krijgen! Nou, meer kosten, dat zou politici toch aan het denken moeten zetten. Nou ja… als het bij hen aanwezige denkvermogen dat aan kan dan. Ik heb weinig hoop en vrees een gelijke toekomst als een eeuw geleden. Waar meneer Huizinga in 1935 ook vergeefs voor waarschuwde!

  • Een verslaving maakt meer kapot dan je lief is.

    Bijna iedereen is verslaafd aan overconsumptie. We kopen om het kopen, gaan van de ene attractie naar de andere, om maar even niet in contact te zijn met ons innerlijk zelf. Overconsumptie is een pijnverzachter, het bezorgt ons ontspanning, maar het geeft schade. Bizar is dat het heel normaal gevonden wordt dat bedrijven er miljoenen voor uittrekken om ons tot kopen aan te zetten. Een bedrijf kan slechts overleven als er winst gemaakt wordt en er zijn nog maar weinig bedrijven die de duurzaamheid van onze planeet even belangrijk vinden en overgestapt zijn op een duurzame productie.

    Bron (zie volledig artikel):
    https://boeddhistischdagblad.nl/auteurs/186820-een-verslaving-maakt-meer-kapot-dan-je-lief-is

    Zie ook mijn item De Consumeerrobot.

  • Dat neemt geen criticus van ons dus af.

    Het burgerschap was tijdens de opbouw van onze democratische rechtsstaat een bevrijdende en stuwende kracht. Het bracht grondrechten en vrijheden, maar hier tegenover staan plichten en verantwoordelijkheden naar alle andere burgers en de staat en omgekeerd. Vanuit de traditie van Montesquieu en Thorbecke signaleert filosoof Sybe Schaap in zijn boek Als alle vertrouwen wegvalt dat burgerschap en burgerrecht worden uitgehold. Hij is filosoof en was van 2007 tot 2019 lid van de Eerste Kamer voor de VVD en schrijft: ‘De burger verandert van rechtspersoon in klant dan wel onderdaan, in beide gevallen met wantrouwen bedreigd.’ Dit artikel geeft een indruk van zijn boek, aangevuld met delen uit de verboden Arondéuslezing van de historicus Thomas von der Dunk.

    Bron (lees hier het artikel):
    https://boeddhistischdagblad.nl/achtergronden/186663-dat-neemt-geen-criticus-van-ons-dus-af

  • Het nakend failliet van onze economische ordening, het kapitalisme

    Er zijn drie schatrijke families in de agro-industrie, waaronder de veevoedergigant van de familie De Heus, de op vier na rijkste familie van ons land, die het boerenprotest voeden omdat haar kolossale winsten in de landbouw dreigen te worden aangetast door de aangekondigde stikstofmaatregelen. Die families blijven natuurlijk zelf op de achtergrond want hebben eigen Haagse kanalen om te masseren. De VanDrie Group, wereldspeler in mestkalveren: 90% is bestemd voor export maar laten 100% van de stront bij ons achter. Er wordt met financieel geknutsel kolossale bedragen aan subsidies binnengehaald, waardoor wij als belastingbetaler rechtstreeks bijdragen aan hun rijkdom. Hoe kan zoveel subsidie daar terecht komen als zij tegelijk tot de grootste vervuilers moeten worden gerekend? Het systeem is verrot.

    Bron:
    https://boeddhistischdagblad.nl/achtergronden/186596-boven-vs-onderwereld-een-schijndiscussie-of-het-nakend-failliet-van-onze-economische-ordening-het-kapitalisme

  • De consumeerrobot.

    Dit verhaal, hoe ongelofelijk ook voor u misschien, is gebaseerd op waargebeurde en waar gebeurende gebeurtenissen.

    De consumeerrobot (hierna CR genoemd), er zijn er ondertussen vele miljoenen in Nederland, miljarden in de wereld. Je ziet ze overal. Lopend, op de fiets, in de auto, thuis, op het werk, maar vooral veel in winkels, eetgelegenheden en ‘belevenis’ omgevingen want daar is de CR specifiek voor ontwikkeld. Uiterlijk lijken ze op een mens maar je kan ze veelal herkennen aan een iets vooruitstekende arm met aan het eind van die arm een, meestal klein, beeldscherm. De camera’s, die op ogen van een mens lijken en in het top-deel, wat lijkt op een mensenhoofd, van de CR zijn gevestigd, zijn voortdurend gefocust op dat schermpje. Sommige CR’s hebben niet alleen de mogelijkheid beeld op te nemen maar ook geluid. Dat komt de CR binnen via een op het top-deel geplaatste headset of via links en rechts in het top-deel gemonteerde mini-luidsprekertjes.

    Via dat beeldscherm, en als van toepassing via de luidsprekers, besturen de eigenaren de CR met behulp van op het beeldscherm getoonde en in de luidsprekers afgespeelde consumeerberichten (hierna CB’s genoemd). Met behulp van deze CB’s wordt het zelflerende algoritme van de CR gevoed. De CB’s worden in een slechts incidenteel onderbroken stroom aangevoerd. Daardoor zal de CR snel een steeds hogere consumeeractiviteit gaan uitoefenen. Wat gunstig is voor de eigenaren want die worden daar dan heel erg rijk van zodat ze zelf ook lekker veel kunnen consumeren. Ook de voor de CR benodigde energie wordt geregeld via aansturing van het consumeeralgoritme. Door specifieke CB’s te tonen leert het consumeeralgoritme om externe energiebronnen aan te spreken die kant en klare energiepakketten leveren, vaak bezorgd bij de CR op locatie, die zo, zonder kostbare consumeertijd te verspillen, ‘hap-slik’ kunnen worden verwerkt door de CR.

    De CR is natuurlijk niet perfect en moet dus niet worden vergeleken met een mens. Omdat het doen leren van het consumeeralgoritme prioriteit heeft bij de eigenaren wordt aan andere onderdelen van de CR door de ontwikkelaars van de CB’s maar weinig aandacht besteed. Zo zijn bijvoorbeeld de communicatie-unit en de sensoren die gericht zijn op de omgeving erg gebrekkig in hun functioneren. De denk-unit is, i.v.m. de nadelige invloed op het consumeeralgoritme, volledig uitgeschakeld. Dat geeft dan ook regelmatig problemen indien de CR zich in de mensenwereld beweegt. Je moet als mens dan ook donders goed opletten als je zo’n ding tegenkomt. Vooral bij de vervoermiddel besturende CR’s. Omdat de CR niet signaleert dat u in de buurt bent kan het zomaar zijn dat hij dwars door u heen probeert te bewegen. Opletten en op tijd ontwijken is het dringende advies dus. Overigens is dat bewegen van de CR in de mensenwereld gelukkig steeds minder noodzaak want de CR kan zijn consumeeractiviteit steeds meer en beter via datzelfde schermpje uitoefenen. Dat levert dan ook weer gelijk consumeeractiviteit data aan de eigenaren die dit dan weer voor aansturing van de CR’s kunnen inzetten.

    Ik ook verwar ze wel eens met een mens. Uiterlijk lijken ze ook zoveel op ons mensen. Dus af en toe, bijvoorbeeld als ik wandel, probeer ik te communiceren met zo’n CR alsof het een mens is. Ik kom er dan pijnlijk achter dat het een CR is want op mijn vriendelijke groet komt geen enkele reactie. Ik word wel steeds beter in het kunnen onderscheiden van een CR t.o.v. een mens. Aangezien ze door de slecht ontwikkelde omgevingssensoren geen notie hebben van wat er om hen heen gebeurt kun je ze ook al herkennen aan het stoïcijns voor zich uit of op het scherm ‘kijken’. Maar ja, dat zie ik vaak pas als ik ze al gevaarlijk dicht ben genaderd.

    Je ziet ook soms CR’s die een kinderwagen voortduwen. Daar ligt dan een vers consumeerrobotje in. De CR is namelijk, net als de mens, in staat zichzelf voort te planten. Dat is ook noodzakelijk voor het doel waarnaar de eigenaren streven want zoals alles in de wereld slijt ook de CR en naarmate de CR ouder wordt neemt evenredig de consumeeractiviteit af. Weliswaar doen de eigenaren van de CR er alles aan, d.m.v. speciaal op de oudere CR gerichte CB’s, om de consumeeractiviteit zo hoog mogelijk te houden, maar het zelflerende consumeeralgoritme wordt dan almaar trager en uiteindelijk zal de CR het begeven. Je ziet het vaak ook aan de spullen om de heel oude CR heen dat de CR al flink wat jaartjes meegaat. Die zijn veelal uit de tijd dat de CR op zijn hoogtepunt van consumeren was en worden dan nog maar zelden vervangen. Soms zelfs pas als iets kapot is. Ongelooflijk! Dat is natuurlijk niet de bedoeling want zo blijven al die ‘nieuwe’ of ‘vernieuwde’ spullen maar liggen in de winkels en webshops. Sommige producten worden door de oudere CR weer wel in hoog volume geconsumeerd. Bijvoorbeeld reizen, incontinentiemateriaal (lekkages zijn na zo’n tijd gewoon) en gezondheidszorg. De laatste tijd ook campers. Maar de eigenaren van de CR zouden toch graag zien dat ook het consumeervolume van allerlei onnuttige spullen constant hoog bleef. Ongeacht het aantal jaren consumeren dat de CR al heeft geproduceerd. De verse CR wordt door de producerende CR’s zo snel mogelijk geïntroduceerd in het consumeren. Zodra de kleine grijpmechanismen een beeldschermpje kunnen vastklemmen krijgt het zijn eigen beeldscherm en kunnen de CR eigenaren beginnen met het sturen van speciaal op de jonge CR gerichte CB’s die direct door het nog maagdelijke consumeeralgoritme kunnen worden verwerkt. In de beginjaren leert de CR het meest en snelst. De CR eigenaren stimuleren daarnaast die voortplanting van CR’s met ook daarvoor weer speciaal bedachte CB’s, voor bijvoorbeeld kinderspullen of aandoenlijke plaatjes van zeer jonge CR’s, die zij via het display naar het zelflerende consumeeralgoritme sturen. Daardoor wordt bij de CR de behoefte gestimuleerd om een nieuwe CR te creëren. Er wordt door de eigenaren al wel ook nagedacht over een versneld uit-faseren van oude en afgeschreven CR’s zodra zij in het consumeren errors gaan vertonen. Maar ook hier reikt de politiek de helpende hand door nieuwe wetten te maken die het (versnelt) opruimen van oude CR’s vergemakkelijken.

    De huidige coronaperiode zorgde wel, en zorgt nog steeds, voor problemen in de verwerkingsunit van de CR. Omdat het algoritme puur gericht is op het bereiken van een zo hoog mogelijk consumeervolume schoten sommige CR’s in een error. Zij ontvingen natuurlijk wel nog continue, 24/7, een pre-corona dosis CB’s van de eigenaren maar het uitoefenen van hun consumeertaak werd door overheden behoorlijk beperkt. CR’s in error weken daarom voor hun consumeerbevrediging vaak uit naar het buitenland en sommige vertoonden zelfs gewelddadige verschijnselen. Maar gelukkig had onze liberale overheid, die veel samenwerkt met de eigenaren van CR’s, dat al snel in de gaten en daarom gooide ze af en toe de consumeermarkt weer geheel open. De CR kon dan stoom afblazen zodat de error die het consumeeralgoritme verstoorde weer (tijdelijk) werd verholpen.

    Dus er valt nog wel wat te verbeteren aan de CR. De eigenaren zijn dan ook continue bezig met het verbeteren van de CB’s. De CR zal in de loop van de tijd daardoor steeds meer en beter consumeergedrag gaan vertonen en zich dan op den duur alleen nog maar en veel beter bezighouden met consumeren. De communicatie-unit wordt dan geheel overbodig, wat verklaart dat daar nu zo weinig aandacht aan wordt besteed. De omgevingssensoren zullen gespecialiseerd zijn in het voorkomen van fatale botsingen. Een CR die zichzelf elimineert is natuurlijk niet gunstig voor het consumeerproces. Het consumeerproces wordt overigens meestal ‘de economie’ genoemd.

    Ik hoop dat ik u wat wijzer gemaakt heb wat betreft die vreemde op mensen lijkende dingen die u ook vast regelmatig tegenkomt en dat u daar wat aan heeft in de u nog resterende tijd als mens. Want voor u het beseft, u heeft het namelijk geheel niet in de gaten, het is een sluw sluipend iets dat die eigenaren van CR’s hebben bedacht, bent u zomaar zelf een CR geworden. Een goede preventieve maatregel is, als het u nog lukt, uzelf verlossen van dat beeldschermpje.
    Misschien bent ú nog niet verloren voor de mensheid.

    PS: Het aangeleerde consumeergedrag van de CR draagt in hoge mate bij aan het verergeren van het klimaatprobleem. De eigenaren van de CR, en de CR zelf natuurlijk, zijn daar blind voor. Zij, eigenaren en CR’s, zijn geprogrammeerd voor maar één doel, steeds meer consumeren. Die (zoveelste) technologische innovatie namelijk, ter oplossing van het klimaatprobleem (veroorzaakt door technologische innovaties…), waar ieder nu passief (maar wel druk consumerend natuurlijk) op wacht, zit vast ergens (of ergens vast?), bij anderen, ze zijn zo slim tegenwoordig… (toch?), in de pijplijn, ergens, dus…
    Of is het nu tóch gewoon simpel een kwestie van het aanpassen van ménselijk gedrag? Iets dat we allemaal kunnen. Ook u. Helemaal zonder ‘innovatief’ te hoeven zijn. Gewoon consuminderen, dat is alles.

  • De Consumeerrobot