Computers ‘vertellen’ sprookjes. Meer correct, de software ‘vertelt’ het. De computer kan niet meer dan het aan of uit signaaltje zetten gelijk als lang geleden met ponskaarten of zoals de muziekkaarten op het draaiorgel. Maar nog meer correct, de mens die de software bedenkt ‘vertelt’ het sprookje. Tussen haakjes, dat is dus niet de programmeur. Menig software staat geheel of grotendeels los van de werkelijkheid.
Gevolg: de ganse wereld gelooft in sprookjes.
Wikipedia: Een sprookje is in oorsprong een mondeling overgeleverd volksverhaal waarin vaak magie een rol speelt en een beroep wordt gedaan op de fantasie van de lezer of luisteraar. Het begint vaak met de stereotiepe openingsformule “Er was eens…” en speelt zich af op een onbepaalde plaats in een onbepaald verleden, wat ook een bepaalde sfeer oplevert.
